RIEMPRESSIES VAN DE HUISSENSE UMDRACHT 1979

De pèèrde' poepe' mèt gewèld,
't-is hors' nie' bèj te bene' :
de kèrl-mèt-de-ben is ütgetèld;
hèj hèt 'n immer, alleen… mor ene!

Krék bèj de èrste zègen-knal
lit 't èrste pèrd d'r eentje valle'.
Zó ligge' hope' overal
gesträöid binne' Huissens walle'.

Veul moeders glund're' aon de kant
umdat dor bèj de brüdjes
d'r eige' dèrnje - bitje strant -
mooi schüffel' mèt de vütjes.

Die moeders dinke' aon de tied,
da' ze eiges brüdje woare'
of Moeder-Gods-meid, zwas da' hiet',
vur veule, veule jaore'.

Ze goechle' duk die kleine blaag'
ien 't lange wit gestaoke'
en roepe' hardop: "Mama, daag!" -
de bloem is al gebraoke' …

Ze kieke' vraogend nor de luj,
die op de knèjjes knèjde',
en dinke: "Wat dat wel beduj'?"
- ge ziet dat dát de blaag' benèjde.

Ze kènne' "knèjje'" al nie mèr
vur Onzen Lieven Here;
de "knèjjende kèrk" die is al vèr:
"zitte'", dá's wa' ze lere'.

Pronte vrollie ien heel lang jak
as Moeder Gods d'r moiste meide'
- de teejenägels rood gelak' -
lonke stiekum soms "terzijde".

'n Bar mooi, òk wat sexy stèl,
die ánders staon te danse'
mèt bene' hoog, krék op de tèl,
én mèt de träöters sjanse'.

Now iengetoge', netjes vroom
- ge ziet gin blote bene' -
een Moeder-Gods-Maria-toom
die "schrijdt" dor plechtig hene' .

Dan Joris-schutters mèt de boog,
die Sint Gangulphus beure'.
De stadspatroon geet schouwers hoog
want Hèj mot Huissen keure'.

De gildebroeders gaon ien costuum
vanwège hun historie;
ze houwe' d'n Umdracht onder d'n düm,
want: "Da's ons rech', verdorie!".

De adjudant hil' mèt zien staaf
zien vur-man ien de gaote'
zòda' gin gat vil' of gedraaf
ontsteet van minse' ien de straote'.

De hemeldragers zien heel net
en deftig ien 't zwart, potdomme;
ze drage' d'n hemel ien jacquet:
zó wille z'òk IEN d'n hemel komme'!

De koninge' gaon náó 't sacrament
mèt - twee pas achter - ien hun midde'
de börgemeester, die - niet content -
vur raod en volk wat lup' te bidde'.

Hèj géspel' tot den Lieven Heer
- zó hèj'k 't ech' bekeke' - :
"Gif asteblief, oh God, niet meer
van zulke grote discotheken! "

Dan kum, as Maagde', God gewijd,
een rèj van zusters Penitente'.
Ze zien de enige ' ien habijt;
ze geve' niet um cente'.

Bèj de mansluj lup', noch rech' van leej,
de oudste man van 't städje;
hèj goeng rüm tachtig jaor al mee:
't is opa Brons … wat let je … !

De mansluj lope' tégen 't ènd
en blieve' aon 't bidde',
want Thomas lup' - zoas bekènd -
dor "mèt de zweep" ien 't midde.

Hèj hil' de kèrls aon't gésple' aon
want as de träöt' gaon "dove",
dan stòt ie gaauw zien bürman aon:
" Efkes nog de zweep d'r over!"

De vlagge' wääie' aon de huus
en - tusse'deur - de vaone'
en op de paole' staon de kruus;
op Huissens vlag' de zwaone'.

't Cariljon spul' ondertied
profane wieskes, mor wel brave;
de klokke' lujje' soms wel, soms niet:
't is fees' ien d'oud' enclave!

Al eeuwe' geet het ummers daor
zoas d' annale' schrieve' ;
de minse' zègge' tot mekaor:
de UMDRACHT: die zal eeuwig blieve'!

H.W.J.D.